Het weer in Bergama
Click for Dikili, Turkije Forecast

Aanmelden Nieuwsbrief

Bergama.nl - English Bergama.nl - Turks home | sitemap | contact   

Bergama heeft 50.000 inwoners en is het centrum van een agrarisch gebied dat wordt gevormd door het dal van de rivier de Bakir.

Geschiedenis van Bergama
Geschiedenis van Bergama

Bergama heette vroeger, toen het Grieks was, Pergamon, en de Romeinen noemden de stad Pergamum. Pergamon betekent 'burcht'. De 335 meter hoge heuvel werd al in oeroude tijden bewoond. Er zijn resten gevonden uit de prehistorie en uit de archaÔsche tijd. De Griekse schrijver Xenophon is de eerste schrijver die Pergamon vermeldt: in het jaar 400 voor Chr. was Pergamon in het bezit van de familie van Gongylos uit Eretria (Xen. An. 7,8,8; Hell. 3,1,6).
In 334 voor Chr. stak Alexander de Grote de Dardanellen over en trok AnatoliŽ binnen. Hij versloeg de Perzische koning Darius III en maakte zo een einde aan de Perzische overheersing in Klein-AziŽ. Alexander de Grote stierf in 323 voor Chr. in Babylon. Na zijn dood viel zijn rijk uiteen: zijn generaals betwistten elkaar de macht. Lysimachos en daarna Antiochos waren formeel heersers over het gebied waar Pergamon in ligt, maar in feite was Philetairos van Tios de baas. Philetairos bewaarde en bewaakte in de burcht een staatskas voor Lysimachus, maar ook onder Antiochos bleef hij de burchtheer en heerser van Pergamon en wijde omgeving. Waarschijnlijk maakte Philetairos al een begin met het bouwen van de stadsmuren op de halve hoogte van de berg en bouwde hij ook de tempels van Athena en Demeter.


Portret van Philetairos

Eumenes I (263 - 241 voor Chr.)

Portret van Eumenes I (RMO, Leiden) (foto van Jona Lendering)

Na de dood van Philetairos in 263 voor Chr. kreeg zijn neef Eumenes de macht in handen. Eumenes versloeg Antiochos I in 261 voor Chr. en maakte Pergamon daarmee formeel zelfstandig. Hij breidde het kleine rijk naar alle kanten uit.


Attalos I
(241 - 197 voor Chr.)
In een aantal veldslagen versloeg Attalos de Galaten en de Seleuciden. Vandaar dat hij de bijnaam 'Soter' kreeg, 'de Redder'. Hij stabiliseerde de macht van het Pergameense rijk, o.a. door een goede relatie met de nieuwe grootmacht Rome tot stand te brengen.

Portret van Attalos I

Eumenes II (197 - 159 voor Chr.)

Portret van een Hellenistisch heerser, misschien Eumenes II
(Nationaal Archeologisch Museum, Athene) (foto van Marco Prins)

Na de dood van Attalos I volgde zijn oudste zoon hem op. Eumenes II zette de vrienschappelijke betrekkingen met Rome voort. De koning boekte vele successen, zowel op militair als op politiek terrein. Hij verruimde de grenzen van het koninkrijk tot aan BithyniŽ en CappadociŽ. Deze periode geldt als de Gouden Eeuw van Pergamon. Kunstenaars, dichters, filosofen en wetenschappers verzamelden zich in de stad, die met allerlei nieuwe gebouwen werd vergroot en verfraaid. Eumenes voltooide de bouw van het altaar van Zeus en breidde de bibliotheek uit. De zalen van het gebouw werden van zoveel kunstwerken voorzien, dat zij op musea leken.


Attalos II
(159 - 138 voor Chr.)
Na de dood van Eumenes II besteeg zijn broer de troon als Attalos II. (De enige zoon van Eumenes was op dat moment nog maar twaalf jaar oud.) Hij was een krachtig en kundig heerser met een grote kennis van militaire zaken. Op aandringen van zijn broer was hij met diens weduwe getrouwd. Omdat hij zijn broer onder alle omstandigheden trouw bleef werd hij 'Philadelphos' genoemd, 'hij die van zijn broer houdt'. Hij streefde naar voortzetting van de goede betrekkingen met Rome, en ook hij liet vele openbare werken verrichten. Zo liet hij de haven van Efese uitbaggeren; ook bouwde hij een Stoa in Athene.


Attalos III
(138 - 133 voor Chr.)
Na de dood van Attalos II werd zijn neef koning. Attalos III kreeg als bijnaam 'Philometer', 'hij die van zijn moeder houdt': hij adoreerde zijn moeder Stratonike.


Portret van Attalos II of III
(Metropolitan Museum of Art, New York; foto van Marco Prins)


Attalos III liet de staatszaken het liefst over aan zijn vertrouwelingen. Hij was meer geÔnteresseerd in biologie en zoŲlogie. Hij onderzocht de werking van kruiden en stelde medicijnen samen. Hij plantte giftige kruiden in zijn tuin en probeerde die uit op veroordeelden en ernstig zieken. Toen na de dood van zijn moeder ook zijn vrouw Berenike stierf, werd de koning extreem achterdochtig. Hij geloofde dat de sterfgevallen door vergif waren veroorzaakt en liet vele mensen ombrengen. Attalos was ook werkzaam als beeldhouwer. Hij stierf, terwijl hij aan een beeld van zijn moeder werkte. In overeenstemming met zijn laatste wens ('Populus Romanus bonorum meorum heres esto') werd de regering overgedragen aan de respublica Romana.


De Romeinse periode
(133 voor Chr. - 395 na Chr.)

Tijdens de regering van keizer Tiberius (14-37) werd de stad, die door aardbevingen was beschadigd, herbouwd.
Trajanus (98-117) begon zelf met de bouw van de te zijner ere opgerichte tempel, maar de konstruktie werd pas voltooid tijdens de regeringsperiode van Hadrianus (117-138). Ook het Serapeion (de 'rode basilica') stamt uit deze tijd.
Tijdens zijn terugkeer van een veldtocht in ThraciŽ had keizer Caracalla (211-217) een ernstig ongeluk en kwam naar Pergamum om in het Asklepium te worden behandeld. Na zijn voorspoedig herstel verleende hij uit dankbaarheid financiŽle steun aan de tempels van de stad. Hij liet de Dionysos-tempel, die zich aan de voet van het theater bevindt, met marmer bekleden.


De Byzantijnse periode
(395 - 1306)

In deze periode bleef Pergamon een belangrijke stad. Wel liep langzaam het aantal inwoners terug en werd allengs een kleiner oppervlak bewoond.
Eťn van de zeven kerken, die door de apostel Paulus in AnatoliŽ werden gevestigd, bevond zich in Pergamon. In het jaar 380, tijdens het bewind van Theodosius, werd het Christendom de officiŽle staatsgodsdienst.


De Turkse periode
(1306 - heden)

In het jaar 1306 werd Bergama door de Turken ingenomen. Vanaf 1345 behoorde de stad tot het Osmaanse rijk.
Aan het eind van de 14e eeuw plunderde Timoer Lenk de stad en liet alle Turken en Grieken die te vinden waren doden.
Bergama ontwikkelde zich sterk tijdens de 15e eeuw. Men bouwde moskeeŽn, koranscholen en herbergen.
In 1919 werd Bergama door de Grieken bezet, in 1922 door de Turken heroverd. Ingevolge het verdrag van Lausanne verlieten de Griekse bewoners de stad, Turkse immigranten uit Griekenland namen hun plaats in.
Tegenwoordig is Bergama van belang voor de landbouw en het toerisme.



De opgravingen

Toen de spoorweg-ingenieur Carl Humann in de periode van 1868-1875 door West-AnatoliŽ reisde, kwam hij ook naar Bergama en bezocht de Akropolis. Tijdens de aanleg van de spoorlijn Dikili-Bergama deed hij enig onderzoek in Bergama. Hij liet een fries en een stuk materiaal met een inscriptie naar Berlijn zenden voor nauwkeuriger onderzoek. Men kwam tot de conclusie dat het fries bij het altaar van Zeus had behoord. De directeur van het museum van Berlijn, Alexander Conze, bood Carl Humann de mogelijkheid opgravingswerkzaamheden in Bergama te verrichten en op 17 augustus 1877 kreeg de laatste de benodigde officiŽle toestemming.
De eerste opgravingen, die begonnen met de vondst van de plaats van het altaar van Zeus duurden van 1878 tot 1886. De werkzaamheden bestreken de hoogst gelegen agora, het theater, het terras, de Dionysostempel, het heiligdom van Athene, de Trajanustempel, de koninklijke paleizen en de waterleidingen. Daarbij werd de topografie van Pergamon onderzocht.
Friezen van het altaar van Zeus, enkele bouwelementen en beeldhouwwerken, die tijdens deze werkzaamheden werden gevonden, werden naar Duitsland overgebracht. Tegenwoordig zijn deze stukken te zien in het Pergamonmuseum in Berlijn. Het is vooral deze in barokke hellenistische stijl uitgevoerde sculptuur, die Pergamon bekend en beroemd heeft gemaakt.
De tweede periode van werkzaamheden duurde van 1900-1913 onder leiding van Wilhelm DŲrpfeld, die Troje blootlegde.
Sinds die tijd zijn Duitse en Turkse archeologen bezig met opgravingen en onderzoek. Af en toe werden en worden hun activiteiten onderbroken door wereldoorlogen en geldgebrek.

Bron: http://www.koxkollum.nl/reisgids/bergama.htm



Meer informatie: | Adverteren | Disclaimer